Ο Μάγος που έπρεπε να αφήσει το Γίγαντα και το Νάνο- Ένα παραμύθι για τον Αποχωρισμό


         Στην τελευταία συνάντηση της ομάδας με τα μεγαλύτερα παιδιά του Προγράμματος "Ο Μικρός Ελέφαντας μας λέει Παραμύθια", αποφασίσαμε να φτιάξουμε μια Παραμυθόσουπα, να δημιουργήσουμε δηλαδή όλοι μαζί ένα δικό μας παραμύθι. Προτείναμε λοιπόν στα παιδιά μιας και θα ήταν η τελευταία μας συνάντηση, το παραμύθι αυτό να έχει ως θέμα τον αποχωρισμό και εκείνα συμφώνησαν. Αρχικά το κάθε μέλος πρότεινε από έναν τίτλο που θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε και αφού ψηφίσαμε και καταλήξαμε στο ποιος θα ήταν αυτός, καθίσαμε όλοι μαζί σε έναν κύκλο. Για να δημιουργήσουμε το παραμύθι, χρειαζόμασταν έναν "γραμματέα" προκειμένου τα παιδιά να μη χάνουν τον ειρμό της σκέψης τους ενώ θα προσπαθούσαν να καταγράψουν το παραμύθι, καθώς και μια μπάλα. Ο πρώτος αφηγητής ξεκίνησε να δημιουργεί το παραμύθι και όταν ήταν έτοιμος, πέταξε  την μπάλα στον επόμενο παραμυθά, ο οποίος συνέχισε την ιστορία και στη συνέχεια πέταξε την μπάλα στο τρίτο μέλος της ομάδας κλπ. Το τελευταίο μέλος της ομάδας έγραψε τον επίλογο και αφού το διαβάσαμε όλοι μαζί και το συζητήσαμε, το δραματοποιήσαμε.


                         Ο Μάγος που έπρεπε να αφήσει το Γίγαντα και το Νάνο
                                     Ένα παραμύθι για τον Αποχωρισμό


         Ο Μάγος Ξυστρίδης ξύπνησε πολύ πρωί, πριν ακόμα χαράξει ο ήλιος. Έπρεπε να μαζέψει όλα του τα πράγματα και τα μαγικά του εργαλεία. Έπρεπε να φύγει γρήγορα για να πάει στο Βόριο Πόλο, αφήνοντας πίσω του το σπίτι του και τους φίλους του, το Γίγαντα και το Νάνο. Είχαν συμφωνήσει μόλις ετοίμαζε όλα του τα πράγματα να πάει να τους συναντήσει για να τους αποχαιρετήσει, αλλά ήταν πολύ λυπημένος και δεν μπορούσε να τους δει. Έτσι, αποφάσισε να πάει στους φίλους του τα ζώα και να τα ρωτήσει πώς θα μπορούσε να αποχωριστεί τους αγαπημένους του φίλους, χωρίς να τους στεναχωρήσει και χωρίς να λυπηθεί πολύ και ο ίδιος. Τα ζώα τότε του είπαν να πάει να βρει το γέρο μάγο- Τόλκινγκ που ήξερε πολλά και που είχε γράψει δική του γλώσσα και πολλά βιβλία για να τον βοηθήσει στο πρόβλημά του. Πήγε λοιπόν στο γερό-μάγο, ο που του είπε να πάει να βρει τις γοργόνες που βρίσκονται στην μαγική θάλασσα και να ρωτήσει εκεί ξανά. Όμως θα έπρεπε να προσέχει τους καρχαρίες που τη φυλάνε, το βασιλιά και τη βασίλισσα των γοργονών που δεν αφήνουν κανέναν να τους πλησιάσει, τους φρουρούς και να μην τον καταπιεί καμιά φάλαινα. 
       Όταν έφτασε στις γοργόνες πολέμησε πολύ γενναία με τους φρουρούς και στον τελευταίο και πιο δυνατό έκανε μάγια και τον μετέτρεψε σε μονόκερο. Μπροστά του ήταν το βασίλειο. Τότε ρώτησε τις γοργόνες που υπήρχαν εκεί τι άλλο θα έπρεπε να κάνει. Εκείνες του απάντησαν ότι θα έπρεπε να πάει να βρει τη λύση στο αίνιγμα που θα του έβαζαν ο Βασιλιάς και η Βασίλισσα για να του δώσουν ένα μαγικό βοτάνι που θα χρησιμοποιούσε για να φτιάξει ένα ξεχωριστό φίλτρο, το φίλτρο της Τηλεμεταφοράς. Με το φίλτρο αυτό θα μπορούσε να μεταφερθεί όπου ήθελε και δε θα του έλειπαν οι φίλοι του, άρα κάθε φορά που θα έπρεπε να τους αποχωριστεί δε θα ήταν τόσο λυπημένος γιατί θα μπορούσε να τους ξανα δει πολύ εύκολα. 
     Ο Μάγος Ξυστρίδης μπήκε στο παλάτι και παρουσιάστηκε στο Βασιλιά και στη Βασίλισσα από μακριά και χωρίς να τους πλησιάσει γιατί θυμόταν τι του είχε πει ο γερο-μάγος. "Ήρθα για να ακούσω το αίνιγμά σας", είπε με δυνατή φωνή για να είναι σίγουρος ότι μπορούσαν να τον ακούσουν από την άλλη μεριά της αίθουσας. Η Βασίλισσα σηκώθηκε και φώναξε:
                                   "Κόκκινη θάλασσα, πράσινη άμμος, μαύρα ψαράκια. Τι είναι;"
     Ο Μάγος Ξυστρίδης έξυσε το κεφάλι του. Σκέφτηκε, ξανασκέφτηκε και ξαφνικά φώναξε ενθουσιασμένος! "Το καρπούζι!!". "Σωστά!" είπαν ο Βασιλιάς και η Βασίλισσα. "Πάνω στο τραπέζι θα βρεις το βοτάνι που ψάχνεις." Ο Μάγος πήρε το βοτάνι γρήγορα και ξεκίνησε να φτιάχνει το ξεχωριστό φίλτρο της Τηλεμεταφοράς. Το ήπιε γρήγορα- γρήγορα και τηλεμεταφέρθηκε στο σπίτι του.      
       Όταν έφτασε εκεί, δεν ήξερε πού θα μπορούσε να βρει τους φίλους του και έτσι αποφάσισε να φτιάξει ένα μαγικό ξόρκι για να τους εντοπίσει και να τους πει ότι το είχε σκεφτεί ξανά και ότι είχε αποφασίσει να μην μετακομίσει τελικά. Το ξόρκι έδειξε ότι οι φίλοι του νόμιζαν πως ο Μάγος Ξυστρίδης είχε φύγει ήδη για το Βόρειο Πόλο και είχαν πάει να τον βρουν εκεί. Έτσι, αποφάσισε να τηλεμεταφερεθεί για να τους προλάβει. Καθώς όμως τηλεμεταφερόταν, τα ρούχα του άλλαξαν χρώμα και έγιναν άσπρα. 
       Όταν έφτασε, είδε τους φίλους του από μακριά και τους φώναξε, αλλά αυτοί δεν μπορούσαν να τον ακούσουν γιατί είχε πολύ αέρα και ούτε μπορούσαν να τον δουν γιατί τα ρούχα του είχαν το ίδιο χρώμα με το χιόνι. Εκείνος έτρεξε να τους βρει, αλλά ο Γίγαντας και ο Νάνος είχαν προλάβει να πάνε στο σπίτι που θα έμενε ο Μάγος Ξυστρίδης. Εκείνος όμως επειδή πάντα μπέρδευε τα νούμερα, πήγε κατά λάθος σε ένα άλλο σπίτι χωρίς να το καταλάβει και άρχισε να χτυπά την πόρτα πάρα πολύ δυνατά. Η πόρτα άνοιξε και από μέσα βγήκε μια γριούλα που άρχισε να τον κοπανάει με το μπαστούνι της τόσο δυνατά που ο Μάγος Ξυστρίδης έκανε καρούμπαλο. 
      Οι φίλοι του άκουσαν τις φωνές του και βγήκαν γρήγορα έξω για να τον βοηθήσουν. Ο Μάγος από τη χαρά του που τους έβλεπε ξέχασε τον πόνο του, τους αγκάλιασε και τους είπε ότι δε θα έφευγε και δε θα τους αποχωριζόταν ποτέ και ότι ήθελε να είναι μαζί τους για πάντα. Τότε ο Γίγαντας και ο Νάνος του είπαν ότι καταλαβαίνουν πως έπρεπε να μείνει στο Βόρειο Πόλο και ότι έπρεπε να ακολουθήσει το όνειρό του. Τότε τους είπε για για την τηλεμεταφορά και ότι θα μπορούσαν να τον βλέπουν πιο συχνά γιατί μπορούσε να τηλεμεταφερθεί. Του είπαν όμως ότι είχαν σκεφτεί να κατασκευάσουν όλοι μαζί ένα μαγικό φίλτρο επικοινωνίας  με τη βοήθεια του ξακουστού μάγου Δοκιμαστίξ γιατί μπορεί να έχει δουλειές και να μην μπορεί να τηλεμεταφερθεί. Με το φίλτρο αυτό θα μπορούσαν να είναι πάντα μαζί και πάντα αγαπημένοι όπου και να βρίσκονται. 
        Ο Μάγος Δοκιμαστίξ τους έδωσε το μαγικό φίλτρο και τους είπε ότι όταν πεθυμούν ο ένας τον άλλο μπορούν να χρησιμοποιούν το μυαλό και την καρδιά τους και να σκέφτονται τις όμορφες στιγμές που έχουν ζήσει μαζί. Μετά θα πίνουν το μαγικό φίλτρο και θα καταφέρνουν να επικοινωνούν μεταξύ τους. Έτσι ότι και να γινόταν, ακόμα και αν κάποιος από τους τρεις τους μετακόμιζε μακριά, το φίλτρο της επικοινωνίας θα τους έκανε να θυμούνται ο ένας τον άλλο για πάντα, όπως και έγινε. Οι τρεις φίλοι έζησαν για πολλά χρόνια αγαπημένοι, άλλοτε κοντά και άλλοτε μακριά ο ένας από τον άλλο.

                              Με αγάπη,
Τα μεγάλα παιδιά της ομάδας του Προγράμματος  "Ο Μικρός Ελέφαντας μας λέει παραμύθια"

Δεν υπάρχουν σχόλια: