Η ΔΕΠ-Υ είναι μια διαταραχή η οποία εμφανίζεται κατά την ανάπτυξη του παιδιού κυρίως κατά τη νηπιακή ηλικία (3- 7 ετών). Η εκδήλωσή της γίνεται πιο έντονη με την ένταξη του παιδιού στο σχολείο, όπου και οι απαιτήσεις για συγκέντρωση προσοχής, οργάνωση και συμμόρφωση στους κανόνες είναι αυξημένες. Πρόκειται για μια διαταραχή η οποία επιμένει στο χρόνο και στις διαφορετικές περιβαλλοντικές συνθήκες και η οποία μπορεί να προκαλέσει σημαντικές δυσκολίες στο παιδί και στο περιβάλλον που ζει, σε σχέση με τη γενικότερη εξέλιξή του.
Ο όρος ΔΕΠ-Υ αναφέρεται σε σοβαρές συμπεριφορικές και γνωστικές δυσκολίες σε σημαντικούς τομείς ζωής, (διαπροσωπικές σχέσεις, σχολείο, εργασία & οικογένεια) εξαιτίας της υπερβολικής κινητικής δραστηριότητας και των προβλημάτων στον έλεγχο της προσοχής και των παρορμήσεων.
ΑΙΤΙΑ:
Η ακριβής αιτιολογία για την πρόκληση της ΔΕΠ-Υ δεν είναι γνωστή, ωστόσο οι θεωρίες πάνω στις οποίες στηρίζονται κάποια πιθανά αίτια για την εμφάνιση ADHD, είναι:
Α) Βιολογικές: έλλειψη οξυγόνου (εγκεφαλικός τραυματισμός, μόλυνση ΚΝΣ, ασθένεια ημισφαιρίων-αγγείων, επιληψία.)
Β) Βιοπεριβαλλοντικές: (αλληλεπίδραση βιολογικών επιδράσεων & επιδράσεις περιβάλλοντος.)
Γ) Περιβαλλοντικές: δυσλειτουργικό περιβάλλον οικογένειας και το σχολείου, πρόωρη γέννηση, κάπνισμα, χρήση αλκοόλ, υπερβολικό στρες κατά την εγκυμοσύνη, εγκεφαλικός τραυματισμός, έκθεση σε τοξικές ουσίες μπορούν να συμβάλουν στην ανάπτυξη της ΔΕΠΥ.
Είναι μύθος ότι η ελλιπής γονική φροντίδα προκαλεί τη ΔΕΠΥ, όμως πληθώρα οικογενειακών χαρακτηριστικών (πχ ασταθής δομή και δυσλειτουργία στην οικογένεια ή έλλειψη γονικού ελέγχου) μπορεί να συμβάλλουν στην επιδείνωση της και στην εμφάνιση επιπλοκών στη συναισθηματική κατάσταση ή συμπεριφορά.
Είναι μύθος ότι η ελλιπής γονική φροντίδα προκαλεί τη ΔΕΠΥ, όμως πληθώρα οικογενειακών χαρακτηριστικών (πχ ασταθής δομή και δυσλειτουργία στην οικογένεια ή έλλειψη γονικού ελέγχου) μπορεί να συμβάλλουν στην επιδείνωση της και στην εμφάνιση επιπλοκών στη συναισθηματική κατάσταση ή συμπεριφορά.
Η ΔΕΠ-Υ δεν είναι πρόβλημα που οφείλεται στην έλλειψη κινήτρου, αλλά σε ακούσιες αλλαγές της προσοχής (Το παιδί δεν προσέχει επειδή δεν μπορεί να προσέξει και όχι επειδή βαριέται!)
Βαρβάρα Γρηγοράκη
Εργοθεραπεύτρια
Υπεύθυνη "Μεγαλώνω"
Κέντρο για το Παιδί & την Οικογένεια
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου